Sözlerdeki tezat

Güzel Türkçemiz o kadar zengin ki hemen hemen yaşadığımız her olayın ardından “ee atalarımız boşuna dememiş” ile başlayan bir atasözü kondurabiliyoruz. Peki atalarımız bizim yaşadığımız olayları önceden biliyorlar mıydı? Cevabı çok basit. Hayır… Onların yaptığı tek şey yaşayabileceğimiz her olayın ardından bize öğüt verici birkaç anı bırakmaktı. Hal böyle olunca ortaya birbiriyle çelişen olayların doğurduğu birbiriyle çelişen atasözleri ortaya çıkmış. İşte böylece her olaya uydurabileceğimiz bir atasözü bulabiliyoruz. Eee hakikaten atalarımız işlerini biliyorlarmış… İşte size birkaç tane örnek…

Damlaya damlaya göl olur. / Taşıma suyla değirmen dönmez.
İyi insan lafın üstüne gelir. / İti an çomağı hazırla…
Bir elin nesi var iki elin sesi var. / Nerde çokluk orda …luk.
Fazla mal göz çıkarmaz. / Azıcık aşım ağrısız başım…
Kervan yolda düzelir. / Balık baştan kokar.
Söz gümüşse,sükut altındır. / Sükut ikrardan gelir.
Harama uçkur çözülmez. / Güzele bakmak sevaptır.
İki gönül bir olunca samanlık seyran olur. / İki çıplak bir hamama yakışır.
Bülbülün çektiği dili belası… / Bilmemek ayıp değil öğrenmemek (sormamak) ayıp.
Eşeğe altın semer vursan, eşek yine eşektir. / Ye kürküm ye…
Eğri otur doğru konuş… / Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar.
Düşenin dostu olmaz. / Dost kara günde belli olur.
Ava giden avlanır. / Atın ölümü arpadan olsun.
Erken kalkan yol alır. / Acele işe şeytan karışır.
Birlikten kuvvet doğar. / Körler, sağırlar; birbirlerini ağırlar.
Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. / Lafla peynir gemisi yürümez.
Gün ola harman ola… / Perşembenin gelişi çarşambadan bellidir.
Ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol. / Hocanın dediğini yap, yaptığını yapma.
İyilik yap denize at. / Merhametten maraz doğar.
Zararın neresinden dönülse kardır. / Gelen gideni aratır.
Yüzü güzel olanın huyu da güzel olur. / Yüzü güzel olanı değil huyu güzel olanı sev.
Akıl akıldan üstündür. / Aklın yolu birdir.
El elden üstündür. / Alet işler el övünür.
Acı patlıcanı kırağı çalmaz. / Kurunun yanında yaş da yanar.
Zorla güzellik olmaz. / Zora dağlar dayanmaz.
Öfke baldan tatlıdır. / Öfke ile kalkan zararla oturur.
İşleyen demir ışıldar. / İnsan yedisinde neyse yetmişinde de odur.
Fazla mal göz çıkarmaz. / Azı karar çoğu zarar.
İnsanın kıymetini insan bilir. / İnsanoğlu çiğ süt emmiş.
Anasına bak kızını al, kenarına bak bezini al. / Beş parmağın beşi birbirine benzemez.
Olmaz olmaz deme… / İş olacağına varır.
Eski dost düşman olmaz. / Güvenme dostuna saman doldurur postuna..
Harama el uzatılmaz. / Üzümü ye bağını sorma…
Teşekkür Esin.

Geçmişin izi..

Eski dosttur belki seni geçmişe bir kez götürüp getiren. Nedendir acaba insanın eskiden tanıdığı ve uzun zaman görmediği biriyle gözünde canlanan geçmiş? Çok mu hızla geçmekte yıllar? Belkide biz çok hızlıyız. Bilmiyorum ama insan eskiden yaptıklarını düşündüğünde sanki daha da bir masumlaşıyor. Yitirilen kayıp bir zaman, biten umutlar veya gerçekleşen umutlar... Zamanda yolculuk olsa ilk bileti nereye alırdınız? İlkokulun o ilk mahsun gününe, ilk sevginizi paylaştığınız ana yada çok isteyip kazandığınızı duyduğunuz sınav sonucunuzun haberini aldığınız zamana gitsek acaba nasıl olurdu halimiz? Şu an durduğunuz yerden, o ilk ana kadar geçen süre... Dostlarınız, yanınızda olanlar, olmayanlar, yaptıklarınız, yapmadıklarınız, keşkeleriniz, iyikileriniz, kıyafetleriniz, saçınız, umutlarınız, geceleriniz, bisikletiniz, oyuncak arabanız, ilk sınavınız, ilk bütünlemeniz... Ne kadar çok şey varmış diye düşeneduralım, bir o kadar da şey olacak hayatımızda. Tabi eğer nasipse.

"Bugün, aslında dünün yarını; yarının dünüdür". Herşey bugünde gizli.. Belki de işin gizemini bulmamız için bize hergün birgün veriliyor, ama bir türlü bulamayıp, yeniden diğer güne başlıyor gibiyiz. Bu zaman diliminde yaşananlar daha sonra karşımıza, geçmiş diye çıkıyor. O sırada akılda kalacak şeylerede geçmişin izi deniliyor. İz bırakmazsa eğer o gün pekte bir önemi yok ileride. Hayatınızda derin, umut dolu, gülümseyerek hatırınızda kalacak izlerin olması dileğimle...