26 Eylül 2009 Cumartesi
Hayat
Sanki yıllar geçmemişte, bende daha küçükmüşüm, herşeyde eskisi gibiymiş gibi geliyor bazen. Uzun ama bir o kadar hızlı geçenin yıl olduğu, yılların ise ömür ettiği bu dünyada, herşeyin değeri benim kadar hatta benden üstün kimi zaman... Bu zamana kadar, yaptığım, olduğum, gittiğim, sevdiğim, gördüğüm herşeyin toplamına HAYAT demek, belki huzurların en güzeli... Ufak bir gülümseme, sıcak bir dokunuş, gözlerin mutluyken parlaması engel değil bu ömrün sıkıntılarına... Tatların en güzelini almak ve bunu hissetmekse eğer mutluluk, Hayat'ın tadını, Hayattayken alabilmek herşeye bedel. Kimilerinin mutsuz, kimilerinin mutlu ama herkesin yaşadığıysa ömür, Hayat'ın anlamını bulanlar değil mi en şanslılarımız? Eğer, şans varsa ya da tercihse seçilenler, hayatın anlamını bulmak zor olmasa gerek. Beklentisiz sevilmek, beklentisiz sevmek ama bir ömür ve doyasıya olsun, hayatta, Hayat'la.. İyi ki doğmuş ve iyi ki Hayat'ın içindeymişim...
14 Temmuz 2009 Salı
Sessiz...
Sessizdi deniz..
Bir an ses oldu sanki derin dalga içindeki damlacıklar
Ama o da nesi? Yanılsamaydı ses duymak uğruna belki..
Karanlık ve sessiz olmak istemek mi bu gidişler?
Yoksa aydınlık için yapılan son seher vakti mi?
Hani alacakaranlık misali, en karanlık zamandır ya seher vakti
Sessiz ve ıssız...
Bir an ses oldu sanki derin dalga içindeki damlacıklar
Ama o da nesi? Yanılsamaydı ses duymak uğruna belki..
Karanlık ve sessiz olmak istemek mi bu gidişler?
Yoksa aydınlık için yapılan son seher vakti mi?
Hani alacakaranlık misali, en karanlık zamandır ya seher vakti
Sessiz ve ıssız...
17 Mart 2009 Salı
Ufak bir dokunuş...
Kelebek gördüğünde gülümsemek gelir içten, beklentisiz ve aniden. Birşeyin habercisidir, ilkbahar, güneş, özgürlük, aşk... Sevinç kaplar hani birden içini. Kalbine dokunur uçuşundaki zerafet, havadaki süzülüşü. Sevince neden az ve öz olması mıdır o anın, bir anda hiç beklemeden beliren? Hayata dair yaşanılmış, yaşanan ne varsa biranda olan, az olan heyecan vermez mi? Bir çocuğun gülümsemesi, bir çiçeğin açması, başardığın bir yarış, uzun zamandır görülmemiş sevgili... Tersi ise istenilmeyendir hep...
Kelebeğin, o eşsiz ve benzersiz yaşattığı gülümseme nedendir? Kanadına dokunulduğunda bitecek olan bir yaşam mı acaba? Herşeyi bitiren ufak bi dokunuş belki... Böyle mi olması gerekir, hiç mi affedilesi yanı yoktur bu hatanın? Öyle ya ummaktan başka birşey gelmez olur elden... Ummaktır, yitip gidene inat, amaçsızca af dilemek. Belkide, kanadın son çırpınışındaki hareket kadar güçlü, ama bir o kadar da yetersiz geleceği bilenen, hayata inat...
Evet... Giden, yiten, biten, acıtan, can yakan ama bir umutta olsa, bunun bilincinde marur ve pişman olmaksa af dilemek eğer; Hayat, beni affet sanırım kanadına dokundum...
Kelebeğin, o eşsiz ve benzersiz yaşattığı gülümseme nedendir? Kanadına dokunulduğunda bitecek olan bir yaşam mı acaba? Herşeyi bitiren ufak bi dokunuş belki... Böyle mi olması gerekir, hiç mi affedilesi yanı yoktur bu hatanın? Öyle ya ummaktan başka birşey gelmez olur elden... Ummaktır, yitip gidene inat, amaçsızca af dilemek. Belkide, kanadın son çırpınışındaki hareket kadar güçlü, ama bir o kadar da yetersiz geleceği bilenen, hayata inat...
Evet... Giden, yiten, biten, acıtan, can yakan ama bir umutta olsa, bunun bilincinde marur ve pişman olmaksa af dilemek eğer; Hayat, beni affet sanırım kanadına dokundum...
16 Şubat 2009 Pazartesi
HAYAT (NIETSZCHE)
Gidene kal demeyeceksin. ..
Gidene kal demek zavallılara,
Kalana git demek terbiyesizlere,
Dönmeyene dön demek acizlere,
Hak edene git demek asillere yakışır.
Kimseye hak etmediğinden fazla değer verme,yoksa değersiz olan hep
sen olursun...
Düşün...
Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Her şey sende başlar, sende biter...
Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme, tükettirme içindeki yaşama
sevgisini...
Ya çare sizsiniz yada çaresizsiniz. ..
Öyle bir hayat yaşadım ki cenneti de gördüm cehennemi de.
Öyle bir aşk yaşadım ki tutkuyu da gördüm pes etmeyi de.
Bazıları seyrederken hayat ı en önden, kendimi bir sahnede buldum,
Oynadım.
Öyle bir rol vermişlerdi ki okudum okudum anlamadım.
Kendi kendime konuştum bazen evimde, hem kızdım hem güldüm halime.
Sonra dedim ki söz ver kendine
Denizleri seviyorsan dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı biliyorsan düşmeyi de bileceksin,
Korkarak yaşıyorsan yalnızca hayatı seyredeceksin.
Öyle hayat yaşadım ki son yolculukları erken tanıdım.
Öyle değerliymiş ki zaman hep acele etmem bundan anladım...
Gidene kal demek zavallılara,
Kalana git demek terbiyesizlere,
Dönmeyene dön demek acizlere,
Hak edene git demek asillere yakışır.
Kimseye hak etmediğinden fazla değer verme,yoksa değersiz olan hep
sen olursun...
Düşün...
Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Her şey sende başlar, sende biter...
Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme, tükettirme içindeki yaşama
sevgisini...
Ya çare sizsiniz yada çaresizsiniz. ..
Öyle bir hayat yaşadım ki cenneti de gördüm cehennemi de.
Öyle bir aşk yaşadım ki tutkuyu da gördüm pes etmeyi de.
Bazıları seyrederken hayat ı en önden, kendimi bir sahnede buldum,
Oynadım.
Öyle bir rol vermişlerdi ki okudum okudum anlamadım.
Kendi kendime konuştum bazen evimde, hem kızdım hem güldüm halime.
Sonra dedim ki söz ver kendine
Denizleri seviyorsan dalgaları da seveceksin,
Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin,
Uçmayı biliyorsan düşmeyi de bileceksin,
Korkarak yaşıyorsan yalnızca hayatı seyredeceksin.
Öyle hayat yaşadım ki son yolculukları erken tanıdım.
Öyle değerliymiş ki zaman hep acele etmem bundan anladım...
14 Ocak 2009 Çarşamba
İçten...İçe
Gizli öznesi sen olan,
Henüz miş'li geçmemiş bir hikayede,
Zamansız bir yüklemim,
Anlamsızca acılar yüklendiğim...
Geçmişimi bile yaşamamışken kana kana,
Geleceğinden utanan bir insanın,
Suskunluğu var,
Dudaklarımın satırbaşlarında.
Anlatırım hücrelerimin her zerresini
Ahh bir dinlesen...
Fakat adım gibi biliyorum,
Söylenmez ki her dile gelen.
Cesaretim yoktu belki de,
Kendi doğrularımı kendime anlatmaya?
Yoksa sinemde gizli bir yaramıydı nefes alışlarım
Beni içten içe öldüren.
Anla işte,hani diyorum ki;
Bir fondiplik ömrüm olsaydı eğer,
Senin elindeki bir kadeh rakıda,
Küçük bir buz parçası olarak erimeye değer...
Orhan ELLİSEKİZ (Kırk yıllık arkadaş)
Henüz miş'li geçmemiş bir hikayede,
Zamansız bir yüklemim,
Anlamsızca acılar yüklendiğim...
Geçmişimi bile yaşamamışken kana kana,
Geleceğinden utanan bir insanın,
Suskunluğu var,
Dudaklarımın satırbaşlarında.
Anlatırım hücrelerimin her zerresini
Ahh bir dinlesen...
Fakat adım gibi biliyorum,
Söylenmez ki her dile gelen.
Cesaretim yoktu belki de,
Kendi doğrularımı kendime anlatmaya?
Yoksa sinemde gizli bir yaramıydı nefes alışlarım
Beni içten içe öldüren.
Anla işte,hani diyorum ki;
Bir fondiplik ömrüm olsaydı eğer,
Senin elindeki bir kadeh rakıda,
Küçük bir buz parçası olarak erimeye değer...
Orhan ELLİSEKİZ (Kırk yıllık arkadaş)
31 Aralık 2008 Çarşamba
Bağlanmayacaksın...
bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin onu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim." diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
mesela turuncuya, yada pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak...
can yücel
"o olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
demeyeceksin işte.
yaşarsın çünkü.
öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
çok sevmeyeceksin mesela. o daha az severse kırılırsın.
ve zaten genellikle o daha az sever seni,
senin onu sevdiğinden.
çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim." diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
mesela turuncuya, yada pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak...
can yücel
10 Kasım 2008 Pazartesi
Çare mi?
...Islanmış yanağımdaki gözyaşımı siler misin?
Sevdamı bana unutturur musun..?
Hayallarimi geri verebilir misin..?
Yalnızlıktaki ışığım olur musun..?
Sevdamı bana unutturur musun..?
Hayallarimi geri verebilir misin..?
Yalnızlıktaki ışığım olur musun..?
Hayır bu çok zor sen de beni anlamayacaksın, çünkü sende başka değilsin başka olmaya çalışanlardansın..!
Her şey sanki taş olmuş etrafımda, bense içimdeki müziği arıyorum; taşların arasındayım kaskatı kesiliyorum. Evrende, herşey taşlaşmış, kalıplar çoğalmış, herşey, herkes tek kırımlık...
Sen çaresiz, ben çaresiz.. Dünya ise bizsiz.. Belki de o en çaresizimiz.. Sen değilmiydin en zor günde çaren olurum diyen..? İşte belki o günüdür sana muhtaçlığımın.. Ver desem verecek kadar içten misin..? Bir roman,bir film repliğimi hayatındaki sesler yoksa...?
Sessiz düşüncelerden gelen, sesinin buğusunda yaşamak ve doyasıya duymak onu belki bir ömür.. Sen ateş ben ise su hülyalarımda.. Durgunluğumun ve sessizliğim ise sensizliğimdendir.. Sana kaynar içim, seninle olana dek.. Seninle kaynar içim, sana ulaşana dek... Sessizliğimin çaresine ulaşana dek..
Her şey sanki taş olmuş etrafımda, bense içimdeki müziği arıyorum; taşların arasındayım kaskatı kesiliyorum. Evrende, herşey taşlaşmış, kalıplar çoğalmış, herşey, herkes tek kırımlık...
Sen çaresiz, ben çaresiz.. Dünya ise bizsiz.. Belki de o en çaresizimiz.. Sen değilmiydin en zor günde çaren olurum diyen..? İşte belki o günüdür sana muhtaçlığımın.. Ver desem verecek kadar içten misin..? Bir roman,bir film repliğimi hayatındaki sesler yoksa...?
Sessiz düşüncelerden gelen, sesinin buğusunda yaşamak ve doyasıya duymak onu belki bir ömür.. Sen ateş ben ise su hülyalarımda.. Durgunluğumun ve sessizliğim ise sensizliğimdendir.. Sana kaynar içim, seninle olana dek.. Seninle kaynar içim, sana ulaşana dek... Sessizliğimin çaresine ulaşana dek..
23 Ekim 2008 Perşembe
Umarsız edalar içinde, kainatın zamanlaması...
Çaresiz tavırların hüküm sürdüğü; kainatın, hayatın zamanlaması ne kadarda bilinmez bir doğaya sahip düşününce. Tavırlarda ki çaresizlik ara sıra yerini bilince devretsede, bizler onu olduğu gibi kabulleniriz kimi zaman. Çözümlemede çare kendi bilincimiz olarak görünsede, belki de çare olamayacağımız düşüncesi veya olmak istemeyişimiz bizleri bu doğanın içine, merkez yapan başlıca kıstas olsa gerek..
Buyrun bir çaresiz davranışın zamanlaması..Hayat bir bardak çay gibi..Sabırsızlık yapar, daha dumanı tüterken içmeye kalkarsan dilini yakar , uzun süre gitmez o acı his...Bir şeylere dalıp içmeyi unutursan soğur, buz gibi olur ve tatsızlaşır, vazgeçersin içmekten..İçilebilecek halini ise çoğunlukla kaçırırsın. İşte o içilebilecek halini yakalayabilirsen ancak, içmekten keyif alırsın...Çarenin sabır olduğu açıktır aslında, ama sinirlenilen şey çayın sıcak olmasıdır..
Çoğu şeyde böyle değil midir ya? Çarenin doğasını bizim yönettiğimiz açık değil midir? Tabi ki istisnalar olacaktır ama bizler çoğunlukla, o istisnaları mazeret gösteririz bu olumsuzluklara. Ve sonunda ki keyfi yaşamayamak, hayatın tadına bir türlü varamamaktan imtina eder dururuz.Geçen zamanı hoyratça harcayarak. Halbuki o çaresizliklerin, çaresinin biz olduğumuz bilinciyle; Zamanında söylenilen bir "Evet", sıcaklığında tutulası bir çift el, tadında içilen çaylar, uzun zamandır görmediğiniz insanların görüldüğünde yaşanan mutluluk, yerine getirilmiş sözler , sabrın bize sundukları, tavında dövülmüş demir... hayatınızı huzurlu ve keyifli kılacaktır.
Çarenin, siz olduğu bilincine varmak sizleri, kainatın bu çaresiz edasında mutlu etmenin tek yolu olduğu açık. Ancak; zamanını kaçırmadan, kesinlikle zamanında yaparak. Çünkü, ne çok vaktimiz var, ne de az...
Teşekkürler Eda...
Buyrun bir çaresiz davranışın zamanlaması..Hayat bir bardak çay gibi..Sabırsızlık yapar, daha dumanı tüterken içmeye kalkarsan dilini yakar , uzun süre gitmez o acı his...Bir şeylere dalıp içmeyi unutursan soğur, buz gibi olur ve tatsızlaşır, vazgeçersin içmekten..İçilebilecek halini ise çoğunlukla kaçırırsın. İşte o içilebilecek halini yakalayabilirsen ancak, içmekten keyif alırsın...Çarenin sabır olduğu açıktır aslında, ama sinirlenilen şey çayın sıcak olmasıdır..
Çoğu şeyde böyle değil midir ya? Çarenin doğasını bizim yönettiğimiz açık değil midir? Tabi ki istisnalar olacaktır ama bizler çoğunlukla, o istisnaları mazeret gösteririz bu olumsuzluklara. Ve sonunda ki keyfi yaşamayamak, hayatın tadına bir türlü varamamaktan imtina eder dururuz.Geçen zamanı hoyratça harcayarak. Halbuki o çaresizliklerin, çaresinin biz olduğumuz bilinciyle; Zamanında söylenilen bir "Evet", sıcaklığında tutulası bir çift el, tadında içilen çaylar, uzun zamandır görmediğiniz insanların görüldüğünde yaşanan mutluluk, yerine getirilmiş sözler , sabrın bize sundukları, tavında dövülmüş demir... hayatınızı huzurlu ve keyifli kılacaktır.
Çarenin, siz olduğu bilincine varmak sizleri, kainatın bu çaresiz edasında mutlu etmenin tek yolu olduğu açık. Ancak; zamanını kaçırmadan, kesinlikle zamanında yaparak. Çünkü, ne çok vaktimiz var, ne de az...
Teşekkürler Eda...
17 Ekim 2008 Cuma
Yağmur'a itafen..
Yağmur yağıyor hava karanlık,
gözlerim kapalı ama seni hissediyorum.
Kokun var toprakla karışmış, duygusunda sonbaharın.
Hasret var sana içimden gelen, uçsuz bucaksız haykırışlara eş...
Belki sende hissedersin bu hasretin bedeli olan nemi gözlerimde.
Senin gibi olmasa da parçalı bulutlu işte...
Yağ bakalım, ver özlemini toprağa.
Kavuş biran önce, sevdalını bekletme...
gözlerim kapalı ama seni hissediyorum.
Kokun var toprakla karışmış, duygusunda sonbaharın.
Hasret var sana içimden gelen, uçsuz bucaksız haykırışlara eş...
Belki sende hissedersin bu hasretin bedeli olan nemi gözlerimde.
Senin gibi olmasa da parçalı bulutlu işte...
Yağ bakalım, ver özlemini toprağa.
Kavuş biran önce, sevdalını bekletme...
14 Ekim 2008 Salı
Hazan, hüzün sever...
...Bulut geldi kabardı, yürek durur mu? Yağmur oldu ardından, hüzünde beraberinde. Bir umut güneş ışığını bekledi, az da olsa Gökkuşağı umuduyla ama, o da yoktu... Hazan hüznü sever dedi içinden geçen herşeyi bir cümleye sığdırmışcasına. Evet hüzünde güzeldir dedi. Bir sessizlik aldı etrafı. Sanki durum için yapacak birşey yok, kabullen bunu der gibi gözler gezdi etrafta... Belki de hüzünde geldiğinde cevap vermiyor, yapılacak birşey yok demeye getiriyordu..Geldim işte hüzünlen.. Belli olmaz benim ne an geleceğim, haa gelincede kolay kolay gitmem der gibi bir sessizlik. Öyle değil miydi ya, gerçekten belli olmaz mıydı geleceği? Gerçekten olmazdı.. Hazan biraz belli eder geleceğini onun ama, o da sevdasından.Bulut olur, damla olur, yaprak olurdu sarı sarı .. Onun faydası kendineydi..Ya ne yapsın, çok vakti yoktu ki hüzünle geçireceği. Beraber geçireceği vaktin kısa olacağını bilmek bile, bir hüzün sebebiydi onun için. Öyle içli dışlılar ki ayırmak güç birbirinden onları.
Hazan ile hüzün..Hazan, hüznü sever ama; hüzün, hazanı sever mi acaba? Kim bilir, senede bir kez gelmesi hangi sebepten.. Belki de, hüzün daha çok sever hazanı..Demiş ya şair; "Hergün yüzünü görmek başka, ayrılıpta bir gün, tekrar görmek... işte o bambaşka" diye..
Derin bir nefes, dağıtsa da içinde ki hüznü, hazanda olduğumuzu unutturamaz bize..Bırakalım en iyisi, yaşasınlar içlerinden geldiğini, susmak ve yapacak birşey olmadığını benimsemek, onlara inat destekle. Kimbilir birgün, belki bizde hazan oluruz hüzünlerini arayan ya da hüzün oluruz hazanda sessizliği sağlayan. Hüznü hazanda, hazanı hüzünlü yaşamak olsa gerek işin güzel yanı..Çünkü; hergün yaşamak başka senede bir kez yaşamak başka...
Hazan ile hüzün..Hazan, hüznü sever ama; hüzün, hazanı sever mi acaba? Kim bilir, senede bir kez gelmesi hangi sebepten.. Belki de, hüzün daha çok sever hazanı..Demiş ya şair; "Hergün yüzünü görmek başka, ayrılıpta bir gün, tekrar görmek... işte o bambaşka" diye..
Derin bir nefes, dağıtsa da içinde ki hüznü, hazanda olduğumuzu unutturamaz bize..Bırakalım en iyisi, yaşasınlar içlerinden geldiğini, susmak ve yapacak birşey olmadığını benimsemek, onlara inat destekle. Kimbilir birgün, belki bizde hazan oluruz hüzünlerini arayan ya da hüzün oluruz hazanda sessizliği sağlayan. Hüznü hazanda, hazanı hüzünlü yaşamak olsa gerek işin güzel yanı..Çünkü; hergün yaşamak başka senede bir kez yaşamak başka...
11 Ağustos 2008 Pazartesi
Hayat çekip gitti...
Bir fesleğen kokusunda duyumsamak ve olduğu gibi kabullenmek, zamanı geldiğinde tüm zorluğuna rağmen bir gökkuşağı renginde seyredebilmek, bazen de bir annenin şefkatiyle sarılmak hayata. Her ayrılığı bir kavuşmaya döndürebilmek en zor anlarda. Beyaz bir mendil semada ayrılıklara ortak olurken, eller acı acı sallanırken ve istasyonda son bakışlar dolaşırken merhabalara yelken açmak.
Bir balıkçı gibi umutlara doğru ağ atmak ve bir deniz yıldızının yorgunluğunda kıyıya vurduğunda kendini yeniden maviliklere teslim etmek hayatın ta kendisi belki. Bir martı edasıyla acıların üstünden geçebilmektir hayatın özü belki de.Belki de geçmişi ve geleceği masal tadında yaşayabilmektir aslolan.
Ne olursa olsun hayat gerçektir. Ne uyandığında gördüğünü hayra yorabileceğin bir rüya, ne de çocukken bir uçurtma kadar renkli sandiğın hayallere benzer.Bazı an gelir deli bir fırtına gibi tutar kolundan savurur, bazen kışın ortasında baharı yaşatır gönlüne. Çıkmazlara girersin, patikadan yürürsün,yokuşlar tırmanırsın. Birgün bakmışsın düz yola çıkmışsın. Kocaman bir kutu gibidir hayat, içi süprizlerle dolu.Tahmin etme, hep yanılırsın.
Gençlik bahar mevsimidir yaşadığın ömrün. Hayat kovalar, sen kaçarsın. Sonra sonbahar gelir çalar kapını. Eskiden başında esen kavak yellerinin rüzgarı üşütür içini, kendine sarılırsın. Güz yaprakları gibi sararır düşlerin, düşlere kırılırsın. Ardından kış gelir. Peşini yaşlı bir gölge izler. Güzdüzler siyah bir sise bürünüp gece olduğunda karanlıklar serpilir üzerine ağır ağır. Yıldızlar parlasa da gözün yine karanlığın o serin o esmer koyuluğunda gezinir. Saatin sesi gecenin sessizliğinde sana yalnızlığını haykırır, sen unutmak istedikçe. Müptelası olduğun bir gülüş, özlediğin bir çift göz sonsuzlukta gözlerinden geçer durur, kimbilir kaç kez? Herşeye rağmen kışı yaşarken bile her şafak yepyeni umutları getirmeli, uçup giden hayallerinden bomboş kalan avuçlarına. Binlerce kez solsanda bir çiçek saflığında tekrar açabilmeli ve aynada kır saçlarınla kendine gülebilmelisin. Ta ki; hayat sana sırtını dönüp gidene dek!
Bir balıkçı gibi umutlara doğru ağ atmak ve bir deniz yıldızının yorgunluğunda kıyıya vurduğunda kendini yeniden maviliklere teslim etmek hayatın ta kendisi belki. Bir martı edasıyla acıların üstünden geçebilmektir hayatın özü belki de.Belki de geçmişi ve geleceği masal tadında yaşayabilmektir aslolan.
Ne olursa olsun hayat gerçektir. Ne uyandığında gördüğünü hayra yorabileceğin bir rüya, ne de çocukken bir uçurtma kadar renkli sandiğın hayallere benzer.Bazı an gelir deli bir fırtına gibi tutar kolundan savurur, bazen kışın ortasında baharı yaşatır gönlüne. Çıkmazlara girersin, patikadan yürürsün,yokuşlar tırmanırsın. Birgün bakmışsın düz yola çıkmışsın. Kocaman bir kutu gibidir hayat, içi süprizlerle dolu.Tahmin etme, hep yanılırsın.
Gençlik bahar mevsimidir yaşadığın ömrün. Hayat kovalar, sen kaçarsın. Sonra sonbahar gelir çalar kapını. Eskiden başında esen kavak yellerinin rüzgarı üşütür içini, kendine sarılırsın. Güz yaprakları gibi sararır düşlerin, düşlere kırılırsın. Ardından kış gelir. Peşini yaşlı bir gölge izler. Güzdüzler siyah bir sise bürünüp gece olduğunda karanlıklar serpilir üzerine ağır ağır. Yıldızlar parlasa da gözün yine karanlığın o serin o esmer koyuluğunda gezinir. Saatin sesi gecenin sessizliğinde sana yalnızlığını haykırır, sen unutmak istedikçe. Müptelası olduğun bir gülüş, özlediğin bir çift göz sonsuzlukta gözlerinden geçer durur, kimbilir kaç kez? Herşeye rağmen kışı yaşarken bile her şafak yepyeni umutları getirmeli, uçup giden hayallerinden bomboş kalan avuçlarına. Binlerce kez solsanda bir çiçek saflığında tekrar açabilmeli ve aynada kır saçlarınla kendine gülebilmelisin. Ta ki; hayat sana sırtını dönüp gidene dek!
3 Mayıs 2008 Cumartesi
BEKLENTİSİZ SEVMEK...
Hiç beklentisiz sevdiniz mi?
Yani bugün telefon etmedi demeden, şu an nerede acaba diye kendi
kendinizi yemeden, yaş günümü hatırlayacak mı acaba diye bir beklenti
içine girmeden... sevdiniz mi hiç?
Onun, size ait bir mal olmadığını kabul edip , onu özgür yaşamı
ile sevmeyi denediniz mi?
Yanındaki kız arkadaşına aldırmamayı öğrenip, ama aldırmıyormus gibi
yapmadan, gerçekten aldırmadan,- bitecekse biter, bunu ben değiştiremem,
beni sevmeyi bırakmasını değiştiremeyeceğim gibi -diye
düşünüp. Onu yersiz kıskançlıklara boğmaktan ve kendinizi yıpratmaktan
vazgeçebildiniz mi hiç?
Hiç beklemediğiniz bir anda çalan bir kapıda Onu karşınız da
görmek ne güzeldir bilir misiniz? Beklemediğiniz bir anda hediye almak en
sevdiğinizden.. Ve beklemeden gelen bir 'seni seviyorum 'mesajının tadına
varabildiniz mi hiç?
Siz istediğiniz için değil, O istiyor diye yapıldı mı tüm
bunlar? Ve beklentisiz sevmemin tadına bakabildiniz mi hiç? Bugün beni
hatırlamadı yerine... -hiç beklemiyordum, senin geleceğini- diyebilmek ne
guzeldir oysa..
Onu boğmadan, kendinizi boğmadan, sevebilmek ne güzeldir...
Sahiplenme duygusundan uzak, sevmemim, sevilmemim tadına varabildiniz
mi hiç? Yapılmamış davranışlar, söylenmemiş sevgi sözcükleri ile kendi
kendimizi aşk çıkmazında kaybedeceğinize, hiç beklenmeyen bir demet
çiçekle mutlu oldunuz mu?
Beklentisiz sevin.. Ben beklentisiz seviyorum..
Niye aranmadım diye düşünüp kendini kendinizi yiyeceğinize
Hic beklenmedik bir 'seni özledim' mesajı ile aşkı yakalayın.. Beklentisiz sevin.. Ben beklentisiz seviyorum..
O sizin sevgiliniz oldu için değil..
Ona tapulu malınız gibi. Cantanız, arabanız gibi davranma
hakkınız olduğunu düşünmeden.
Onu sevdiğiniz, onun da sizi sevdigi için, sevin...
Sevgiye karışan beklenti denen illeti hemen silin aşkın ak sayfalarından..
Göreceksiniz ki O zaman aşk başka bir güzel..
Göreceksiniz ki,
O zaman sevgili daha bir romantik..
Göreceksiniz ki
O zaman sevmek ve sevilmenin damaklarda bıraktığı tat,
Yıllanmış şarap gibi,
Beklenti zehrine karışmadan bir başka donduruyor insanin
başını..
Ben beklentisiz seviyorum..
Onun nerede olduğunu merak etmiyorum..
Beni bugun neden aramadı diye geçirmiyorum içimden, aramadığı zamanlar da..
Geleceğe dair hayallerimde yok zaten..
Ben sevgiyi yaşıyorum..
Onun yanımda olduğu anlar o kadar değerli, o kadar kıymetli ki...
Gerçekleşmemiş ve gerçekleşmeyecek beklentilerle mahvetmiyoruz o anları...
Beklentisiz seviyoruz..
Sevdiğimiz için seviyoruz..
Hayalsiz, geleceksiz, beklentisiz...
Anlık seviyoruz..
Deneyin..
Beklentisiz, sevmeyi deneyin bir gün...
Beklentilerle boğduğunuz aşklarınıza acıyacaksınız...
28 Nisan 2008 Pazartesi
GÖKKUŞAĞI GİBİSİN...
Çocukken gökkuşağına sevdalıydım...
Bütün güzellikleri onda görürdüm..
Onda sevgilerin, Onda sevdaların,
Onda aşkların, Renklerini güzelliklerini görürdüm...
Uzansam tutacak kadar yakın...
Erişilmez kadarsa uzaktı benden...
Koşardım peşinden...
Yetişemezdim bir türlü...
Birde bakmışın...
Ya yağmur dinmiş...
Yada güneş saklanmış dağların arkasına...
Kaybolurdu gökkuşağı ...
Umutlarımıda alarak...
Sende bir gökkuşağı gibisin...
Telefonun öbür ucu kadar yakın...
Erişilmez kadarsa uzaksın benden...
Yağmur bulutunun güneşe sevdalanıp...
Güneşin renklerini türlü türlü yansıttığı gibi...
Sende gönül gönül sevda...
Yığın yığın sevgi yansıtıyorsun gözlerinden...
Ama sende hem yakın, Hemde uzaksın benden...
Tıpkı gökkuşağı gibi...
Ve... Sende bir gökkuşağı gibisin..
Orhan YILDIZ
11 Nisan 2008 Cuma
Mutluluk...
Büyük bir kedi kuyruğu ile oynayan küçük bir kediye sormuş neden kuyrugunu kovalıyorsun?
Küçük kedi yanıt vermiş; bir kedi için en güzel şeyin mutluluk, mutluluğunda kuyruk olduğunu ögrendim bu nedenle kovalıyorum yakalarsam mutluluga kavuşacagım. Bunun üzerine yaşlı kedi;
gençken bende mutlulugun kuyrugumda oldugunu sanırdım. ama şunu ögrendim ne zaman onu kovalasam o benden kaçtı, ne zaman kendi yoluma gitsem benim peşimden geldi.
Bana göre mutluluk ulaşılmayana ulaşmak değil, ulaştıgının değerini bilmektir! ...
Küçük kedi yanıt vermiş; bir kedi için en güzel şeyin mutluluk, mutluluğunda kuyruk olduğunu ögrendim bu nedenle kovalıyorum yakalarsam mutluluga kavuşacagım. Bunun üzerine yaşlı kedi;
gençken bende mutlulugun kuyrugumda oldugunu sanırdım. ama şunu ögrendim ne zaman onu kovalasam o benden kaçtı, ne zaman kendi yoluma gitsem benim peşimden geldi.
Bana göre mutluluk ulaşılmayana ulaşmak değil, ulaştıgının değerini bilmektir! ...
29 Ekim 2007 Pazartesi
Duygusal zekam :)
Duygusal Zeka Katsayınız…
76
EQ'nuz ortalamanın üstü düzeydedir.
Aşağıdaki çizelgede diğer katılımcıların cevaplarının nasıl karşılaştırıldığını görebilirsiniz.
YORUMLAR:
Ortalamanın üstünde bir EQ'ya sahipsiniz – Tabii daha gidecek yolunuz var!
Genellikle çevrenizdeki insanların, arkadaşlarınızın, ailenizin ve önemli müşterilerinizin duygusal durumlarına karşı hassassınız. Kendi davranışlarınızın başkalarının üzerindeki etkilerinin çok iyi farkındasınız.
Yine de, başkalarına ve onların ihtiyaçlarına duyarlı olsanız da kendilerinizinkini de hatırlamalısınız! Bunları dürüstçe dile getirmekten korkmayın. Dünya zaten kendini feda etmiş insanlarla dolu – bir taneye daha ihtiyacı yok!
Ayrıca işteki hırsınızı ya da diğer ana rollerinizi de düşünmelisiniz. Elbette ki deadline'larınız aksamamalı, çocuklar zamanında okula bırakılmalı, projeleriniz sonuçlandırılmalı ancak, bir yerde durmalı ve size bunların dışında nelerin haz verdiğini, nelerin sizin için anlamlı olduğunu hatırlamalısınız. Bunu düzenli bir şekilde yapmayı başaramazsanız düşmanca ve alaycı bir bakış açısına bürünme riski ile karşı karşıya kalabilirsiniz. Amacınızı yitirirsiniz. Bu da verimliliğinizde, rahat ve mutlu hissetmenizdeki kabiliyetinizde düşüşe yol açacaktır.
Üzerinde çalışılması gereken alanlar:
Kendinize şunları sorun: Hayatınıza en büyük anlam katan üç şey nedir? Genellikle hangi durumlar sizde gerginlik ve stres yaratıyor? Bu durumlarla nasıl başa çıkıyorsunuz? Hangi olumsuz düşünceler sürekli aklınızı meşgul ediyor? İhtiyaçlarınızı ve duygularınızı başkalarıyla paylaşmaktan korkuyor musunuz? Bu korkunuzun altında diğer herkesi daha çok önemsemeniz mi (daha çok diğer insanların sempatisini kazanmak için) yoksa güçlü, sessiz tipi oynamak istemeniz mi yatıyor?
Bu alanlara açıklık kazandırma üzerine çalışırsanız, potansiyelinizi azamileştirme yönünde ilerleyebilir ve hayatınızda daha büyük bir verimlilik, mutluluk ve tatmine ulaşabilirsiniz.
17 Ekim 2007 Çarşamba
Salaklık
Bob Fenster'in "Salakligin Tarihi" kitabindan ornekler . . .
* Arizonali bir adam kelepcelerle oynarken kendini kelepceledi ve anahtari
bulamadi... Kendisini kurtarmak icin cilingir cagirmak yerine polisi
arayinca basi belaya girdi... Onu kelepceden kurtaran polisler, odenmemis
bir kefalet borcu bulundugunu belirleyince onu yeniden kelepcelediler...
* Gillette sirketi 1902 yilinda guvenli jilet satmaya basladiginda
yuzlerce erkek satin aldi... Sonra da bu jiletlerin sakallarini
kesmedigini soyleyerek onlari cope attilar... Gillette yetkilileri, mutsuz
musterilerin tiras olmadan once jiletin sarildigi kagidi cikarmadiklarini
fark ettiler...
* Chevrolet, yeni model arabasi icin "Nova" ismini buldu ama sonra arabayi
Latin Amerika'da satamayacaklari anlasildi... Cunku "Nova", Ispanyolca'da
"gitmez" anlamina geliyordu...
* 1932 yilinda Los Angeles olimpiyatlarinda Fransiz atlet Jules Noel'in
disk atmada kirdigi olimpiyat rekoru sayilmadi... Cunku atisi izlemesi
gereken butun hakemler, sirikla yuksek atlama yarismasini izlemek icin
arkalarini donmuslerdi...
* 1840'da ABD baskanligina secilen William Henry Harrison, cok soguk bir
gunde Washington'da acik havada duzenlenen goreve baslama toreninde sapka
ve palto giymeyi reddederek yaptigi uzun konusma sonucu zaturre oldu...
Yeni baskan sadece bir ay gorev yaptiktan sonra oldu...
* Meksika'daki bir saglikli yasam merkezinin sahibi, vasiyetine mezarligin
sigara icilmeyen bolumunde gomulmek istedigini israrla ekletmeye calisti.
* 1971'de toprak kaymalarini incelemek isteyen Japon bilim adamlari, buyuk
bir yagmur firtinasi efekti yapmak icin bir tepeyi yangin hortumlariyla
adam akilli suladilar. Bu yuzden tepenin cokmesi sonucu meydana gelen
heyelanda, dort bilim adamiyla 11 izleyici hayatini kaybetti.
* Fransiz ordusu, askerlerin mayin tarlalarinda yuruyebilmelerini saglayan
patlamaya dayanikli botlar icat etti. Fakat botlar o kadar agir ve icinde
yurunmesi o kadar zordu ki, askerler mayinlarla havaya ucmadan once pusuya
yatan dusman askerleri tarafindan vuruluyorlardi.
* 1985'de New Orleans'li cankurtaranlar o yil sehrin havuzlarinda kimsenin
bogulmamasini kutlamak icin bir parti verdiler. Partide konuklardan biri
boguldu.
* 1975'de Ingiliz bir cift televizyonda en sevdikleri programi izlerken
erkek yarim saat suren bir gulme krizi sonucu kalp krizi gecirerek oldu...
Esi, cenazeden sonra programin yapimcilarina bir mektup yazarak, kocasini
hayatinin son dakikalarinda bu kadar mutlu ettikleri icin tesekkur etti.
* 1983'de magazada hirsizlik yaparken yakalanan San Diego'lu bir kadin
polislere eger onu birakmazlarsa morarana kadar nefesini tutacagini
soyledi. Polisler kadini birakmadilar, o da gercekten olunceye kadar
nefesini tuttu.
* Arizonali bir adam kelepcelerle oynarken kendini kelepceledi ve anahtari
bulamadi... Kendisini kurtarmak icin cilingir cagirmak yerine polisi
arayinca basi belaya girdi... Onu kelepceden kurtaran polisler, odenmemis
bir kefalet borcu bulundugunu belirleyince onu yeniden kelepcelediler...
* Gillette sirketi 1902 yilinda guvenli jilet satmaya basladiginda
yuzlerce erkek satin aldi... Sonra da bu jiletlerin sakallarini
kesmedigini soyleyerek onlari cope attilar... Gillette yetkilileri, mutsuz
musterilerin tiras olmadan once jiletin sarildigi kagidi cikarmadiklarini
fark ettiler...
* Chevrolet, yeni model arabasi icin "Nova" ismini buldu ama sonra arabayi
Latin Amerika'da satamayacaklari anlasildi... Cunku "Nova", Ispanyolca'da
"gitmez" anlamina geliyordu...
* 1932 yilinda Los Angeles olimpiyatlarinda Fransiz atlet Jules Noel'in
disk atmada kirdigi olimpiyat rekoru sayilmadi... Cunku atisi izlemesi
gereken butun hakemler, sirikla yuksek atlama yarismasini izlemek icin
arkalarini donmuslerdi...
* 1840'da ABD baskanligina secilen William Henry Harrison, cok soguk bir
gunde Washington'da acik havada duzenlenen goreve baslama toreninde sapka
ve palto giymeyi reddederek yaptigi uzun konusma sonucu zaturre oldu...
Yeni baskan sadece bir ay gorev yaptiktan sonra oldu...
* Meksika'daki bir saglikli yasam merkezinin sahibi, vasiyetine mezarligin
sigara icilmeyen bolumunde gomulmek istedigini israrla ekletmeye calisti.
* 1971'de toprak kaymalarini incelemek isteyen Japon bilim adamlari, buyuk
bir yagmur firtinasi efekti yapmak icin bir tepeyi yangin hortumlariyla
adam akilli suladilar. Bu yuzden tepenin cokmesi sonucu meydana gelen
heyelanda, dort bilim adamiyla 11 izleyici hayatini kaybetti.
* Fransiz ordusu, askerlerin mayin tarlalarinda yuruyebilmelerini saglayan
patlamaya dayanikli botlar icat etti. Fakat botlar o kadar agir ve icinde
yurunmesi o kadar zordu ki, askerler mayinlarla havaya ucmadan once pusuya
yatan dusman askerleri tarafindan vuruluyorlardi.
* 1985'de New Orleans'li cankurtaranlar o yil sehrin havuzlarinda kimsenin
bogulmamasini kutlamak icin bir parti verdiler. Partide konuklardan biri
boguldu.
* 1975'de Ingiliz bir cift televizyonda en sevdikleri programi izlerken
erkek yarim saat suren bir gulme krizi sonucu kalp krizi gecirerek oldu...
Esi, cenazeden sonra programin yapimcilarina bir mektup yazarak, kocasini
hayatinin son dakikalarinda bu kadar mutlu ettikleri icin tesekkur etti.
* 1983'de magazada hirsizlik yaparken yakalanan San Diego'lu bir kadin
polislere eger onu birakmazlarsa morarana kadar nefesini tutacagini
soyledi. Polisler kadini birakmadilar, o da gercekten olunceye kadar
nefesini tuttu.
4 Ağustos 2007 Cumartesi
Kader mi?
Belli ki hayat gerçekten zor ama dayanılması gereken bir durum. Zor olan şeyler hayata mal ediliyor aslında. Güzel olan şeylerde hayat insanın aklına gelmiyor. Güzel kendi başına güzel ama, biraz olsun durumlar kötüye gidince, "Hayat bu kadar zor mu?" deniliyor. Hayatı zor yapan veya güzel yapan, çevremiz, alışkanlıklarımız, ilişkilerimiz olmasın sakın? Kader denilen ve çoğu insanın inandığı durum çevremizden, ilişkilerden, içinde bulunulan durumdan hiç etkilenmez mi? Ben etkilenir diyenlerdenim. Ama yine yapamayacağımız veya etkileyemeyeceğimiz zamanlar kesinlikle olur. Kimbilebilir ki yarın ne olacağını; öyle değil mi? Sabah kalktığında, arabanın yerinde olmadığını görmek ne çevrenle ne de ilişkilerle alakalıdır. Ama biraz olaya komplo katarsak şöyle olabilir. Akşam eve geç geldin, o sırada sevgilinle telefonda tartışıyordun ve park ettiğin sırada arabanın camını kapatmayı ve kapıları kilitlemeyi unuttun. Sabah gelince aracı yerinde bulamamak artık kaderden çok, ilişki yüzünden olabilir.
Aslında her durumun kendine göre bi açıklaması olabilir. Herşeyin bir açıklaması mümkündür belki ama olmadığı zamanlara kader deniliyor sanırım.
İnsan ilişkilerini gitgide çıkara dönüştüğü, teknolojinin karmaşık bi hal aldığı, doğanın yok olduğu günler. Yakında herşey kadere bağlanacak. Umuyorum kaderiniz sizi istediklerinize sürükler.
14 Temmuz 2007 Cumartesi
Çalışma hayatı, hayatı kapsarsa..
İnsan Kaynakları gün geçtikçe gelişmekte. İlerleyen teknolojiyle beraber özel yaşamın sınırlarının gittikçe küçüldüğü ve yaşanmaz hale geldiği çalışma yaşamı uygulanan insan kaynakları açısından farklılıklar yaratmakta. Aslında farklı, garip bir uygulama sayılmaz, duymuşsunuzdur, çalışma yerlerinde bilardo salonları, kütüphane, hatta havuz bile olabildiği çalışma alanlarını. İşte böyle bir uygulama varmış İspanyada ki toplantıda anlatılanlar. Güngeçtikçe de uygulama alanları genişleyecek sanırım.
İspanya'nın Sevilla kentinde yapılan 36.İnsan Kaynakları Yönetimi Konferansında "İş hayatının geleceği" ile ilgili değerlendirmelerde ilginç uygulamalar ve teklifler dile getirilmiştir.Ünlü Bir Şirket yöneticisinin uygulamaları:
"Bizim Şirkette kimse toplantılara katılmak zorunda değil. Eğer ilgilenmiyorsa katılmıyor. Eğer bir raporun acelesi yoksa yazılmıyor. Siz kaç gece sabahlayarak bir rapor yazıyorsunuz, bir hafta yöneticinin masasında bekliyor. Biz bu saçmasapan şeyleri kaldırdık."
"Bizde para kazanmak için lider olunmaz. Altı ayda bir elemanlar liderlerini değerlendirir. Eğer liderin puanı üçüncü sefer de düşüyorsa görevine devam edemez."
"İşe giden herkesin içinde bir yetişkin var. Biz ona çocuk gibi davranıp ne zaman tatile gideceğini, ne giyeceğini, unvanının ne olacağını söylersek olmaz. Şirketimizde satın alma ile uğraşan bir kişi kartvizitine 'arzdan sorumlu kraliyet üyesi' yazdırdı. Olsun,önemli olan işini iyi yapması."
"Kaç kişinin kaç saat çalıştığını , ne giydiğini bilmek istemiyorum. İsterse sahilde çalışsın, nerede çalıştığı umurumda değil, önemli olan sonuca ulaşması."
"Hayatınızın üçte biri eğitim, üçte biri iş ve üçte biri ise emekliliğe ayrılıyor. Paranız olduğunda vaktiniz olmuyor, vaktiniz olduğunda ise paranız olmuyor. Bu çok aptalca birplan değil mi? Biz şirkette bundan kurtulmak için 'retire a little' (biraz emekli ol) programını başlattık. 35-40 yaşındakileri çarşambaları emekli ediyoruz, Emekli olduklarında bütün çarşambalarını satın alıyoruz. İşe gelmiyorlar ama onlara para ödüyoruz."
SEMCO
Richardo Semler
(CEO)
Brasil
(Dünyanın en büyük İş Makinaları üreticilerinden Semco'nun Başkanı)
İspanya'nın Sevilla kentinde yapılan 36.İnsan Kaynakları Yönetimi Konferansında "İş hayatının geleceği" ile ilgili değerlendirmelerde ilginç uygulamalar ve teklifler dile getirilmiştir.Ünlü Bir Şirket yöneticisinin uygulamaları:
"Bizim Şirkette kimse toplantılara katılmak zorunda değil. Eğer ilgilenmiyorsa katılmıyor. Eğer bir raporun acelesi yoksa yazılmıyor. Siz kaç gece sabahlayarak bir rapor yazıyorsunuz, bir hafta yöneticinin masasında bekliyor. Biz bu saçmasapan şeyleri kaldırdık."
"Bizde para kazanmak için lider olunmaz. Altı ayda bir elemanlar liderlerini değerlendirir. Eğer liderin puanı üçüncü sefer de düşüyorsa görevine devam edemez."
"İşe giden herkesin içinde bir yetişkin var. Biz ona çocuk gibi davranıp ne zaman tatile gideceğini, ne giyeceğini, unvanının ne olacağını söylersek olmaz. Şirketimizde satın alma ile uğraşan bir kişi kartvizitine 'arzdan sorumlu kraliyet üyesi' yazdırdı. Olsun,önemli olan işini iyi yapması."
"Kaç kişinin kaç saat çalıştığını , ne giydiğini bilmek istemiyorum. İsterse sahilde çalışsın, nerede çalıştığı umurumda değil, önemli olan sonuca ulaşması."
"Hayatınızın üçte biri eğitim, üçte biri iş ve üçte biri ise emekliliğe ayrılıyor. Paranız olduğunda vaktiniz olmuyor, vaktiniz olduğunda ise paranız olmuyor. Bu çok aptalca birplan değil mi? Biz şirkette bundan kurtulmak için 'retire a little' (biraz emekli ol) programını başlattık. 35-40 yaşındakileri çarşambaları emekli ediyoruz, Emekli olduklarında bütün çarşambalarını satın alıyoruz. İşe gelmiyorlar ama onlara para ödüyoruz."
SEMCO
Richardo Semler
(CEO)
Brasil
(Dünyanın en büyük İş Makinaları üreticilerinden Semco'nun Başkanı)
7 Temmuz 2007 Cumartesi
Alexander Sergeyevich Pushkin
Böyle bi adam yaşamış zamanında, hayatı ilginç sayılmayabilir ama çocuk yaşta Fransız Edebiyatında ezberlemediği olay kalmamış. Ne diyim herşey istekle, inanmakla alakalı sanırım.İnanırsak yapabiliriz.Daha detaylı bilgiler wikipedi'de var, anlatmak bana düşmez. Müsait olusanız bakarsınız artık..Birde Rusça şiirini ekleyim istiyorum buraya, bakalım sitede yer alan kırıntılardan ne kadar yaralanılıyor.Anlamak isteyen uğraşsın..;)Если жизнь тебя обманет,
Не печалься, не сердись!
В день уныния смирись:
День веселья, верь, настанет.
Сердце в будущем живет;
Настоящее уныло:
Всё мгновенно, всё пройдет;
Что пройдет, то будет мило
3 Temmuz 2007 Salı
Hikaye
senin dudakların pembe
ellerin beyaz,
al tut ellerimi bebek
tut biraz!
benim doğduğum köylerde
ceviz ağaçları yoktu,
ben bu yüzden serinliğe hasretim
okşa biraz!
benim doğduğum köylerde
buğday tarlaları yoktu,
dağıt saçlarını bebek
savur biraz!
benim doğduğum köyleri
akşamları eşkıyalar basardı.
ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem
konuş biraz!
benim doğduğum köylerde
kuzey rüzgârları eserdi,
ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır
öp biraz!
sen türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!
benim doğduğum köyler de güzeldi,
sen de anlat doğduğun yerleri,
anlat biraz!
Cahit Külebi
ellerin beyaz,
al tut ellerimi bebek
tut biraz!
benim doğduğum köylerde
ceviz ağaçları yoktu,
ben bu yüzden serinliğe hasretim
okşa biraz!
benim doğduğum köylerde
buğday tarlaları yoktu,
dağıt saçlarını bebek
savur biraz!
benim doğduğum köyleri
akşamları eşkıyalar basardı.
ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem
konuş biraz!
benim doğduğum köylerde
kuzey rüzgârları eserdi,
ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır
öp biraz!
sen türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!
benim doğduğum köyler de güzeldi,
sen de anlat doğduğun yerleri,
anlat biraz!
Cahit Külebi
3 Mayıs 2007 Perşembe
Büyüklük...
Büyüklük odur ki, hiç kimseye iltifat etmeyeceksin, hiç kimseyi aldatmayacaksın, memleket için gerçek ülkü neyse onu görecek, o hedefe yürüyeceksin, herkes senin aleyhinde bulunacaktır. Herkes seni yolundan çevirmeye çalışacaktır. Önüne sayılamayacak güçlükler yığacaklardır. Kendini büyük değil küçük, zayıf, vasıtasız, hiç telakki ederek, kimseden yardım gelmeyeceğine inanarak bu güçlükleri aşacaksın. Ondan sonra sana büyüksün derlerse bunu diyenlere gülüp geçeceksin. M.K.ATATÜRK. Sanırım başka söze gerek yok . . .
10 Nisan 2007 Salı
Keşke
Teypte eski bir Cohen şarkısı:'Yolumu gözleyen bir kadını terk ettim / karşılaştık bir süre sonra /‘Gözlerinin feri sönmüş’ dedi bana: / ‘Aşkım, ne oldu sana? ’/Böyle gerçeği söyleyince / ben de doğru söylemeye çalıştım ona /‘Senin güzelliğine ne olduysa’ dedim, / ‘benim gözlerime de o oldu’.
8 - 10 dizeye sıkışmış hazin bir aşk hikayesi... Buruk; kırılmış oyuncaklar kadar... Ve yenik; 'keşke'li cümleler gibi... Bu sözcüğü kaç konuşmanızın başına eklemişseniz onca ıskalamışsınızdır hayatı...
Dört mevsimlik bir sene olsa ömür, 'keşke', onun güzüne denk gelir. Hepten vazgeçmek için erkendir, telafi etmek için geç...
Mağlubiyetin takısıdır 'keşke'... Kaçırılmış fırsatların, bastırılmış duyguların, harcanmış hayatların, boşa yaşanmış ya da hakkıyla yaşanamamış yılların, gecikmiş itirafların ağıtıdır.
Çarpılıp çıkılmış bir kapıda, yazılıp yollanmamış bir mektupta, göz yumulmuş bir haksızlıkta, vakit varken öpülmemiş bir elde, dilin ucuna gelip ertelenmiş bir sözdedir.
Feri sönmüş bir çift gözde ya da yitip gitmiş bir güzelliğin ardından iç çekişte...
'Yolunu gözlemeseydim', 'öyle demeseydim', 'terk edip gitmeseydim', 'en güzel yıllarımı vermeseydim' diye diye sızlanır gider.
'Keşke'nin panzehiri 'iyi ki'dir. İlki ne kadar pısırıksa, ikinci o denli yiğittir.
'Keşke', çoğunlukla bir 'ahhöla kopup gelir ciğerden... esefler, hayıflanmalar, yerinmeler sürükler peşinden...
'İyi ki' ise, muzaffer bir 'ohhöla büyür; cüretiyle övünür.
'Keşke'li cümlelerde nasıl yaşanmamışlığın, yarım kalmışlığın o ezik tuzu kuruluğu varsa, 'iyi ki'lilerde de göze alabilmişliğin, riske girebilmişliğin, tadına varabilmişliğin mağrur yaraları kanar.
Okulu hiç kırmamışsınızdır, sinemada öpüşmemişsinizdir; dokundurtmamışsınızdır kendinize, bir kez olsun gemileri yakmamışsınızdır.
Konuşmanız gerektiğinde susmuş, koşacağınız zaman durmuş, sarılacağınız yerde kopmuşsunuzdur.
Bir insana, bir işe, bir davaya ömrünüzü adamışsınızdır. O insanın, o işin, o davanın, bunu hak etmediğini sezmenin hayal kırıklığındadır 'keşke'...
'Şimdiki aklım olsaydı' dövünmesindedir. Geriye dönüp baktığınızda, ayıplara, yasaklara, korkulara, tabulara feda edilmiş, 'Ne derler'e kurban verilmiş, son kullanma tarihi geçmiş bir yığın haz, bilinçaltından el sallar.
'Keşke'cilerin hayatı, kasvetli bir pişmanlıklar mezarlığıdır.
'İyi ki' öyle mi ya! ...
Onda, yara bere içinde de olsa, yana yana, ama doyasıya yaşamış olmanın iç huzuru ve haklı gururu haykırır.
'İyi ki'lerinizi toplayın bugün ve 'keşke'lerinizden çıkartın. Fazlaysa kardasınız demektir.
Aldırmayın yüreğinizdeki kramplara, mahzun hatıralara... Rüzgarlarla koştunuz ya...
'Keşke'leriniz, 'iyi ki'lerden çoksa... Telafi için elinizi çabuk tutun. Tutun ki, yolunuzu gözlerken terk ettiğinizle bir gün yeniden karşılaştığınızda siz susarken, feri sönen gözleriniz 'keşke' diye nemlenmesin...
Can Dündar
"İyi ki"leriniz, "keşke"lerinizden çok olması dileğimle...
10 Mart 2007 Cumartesi
Sözlerdeki tezat
Güzel Türkçemiz o kadar zengin ki hemen hemen yaşadığımız her olayın ardından “ee atalarımız boşuna dememiş” ile başlayan bir atasözü kondurabiliyoruz. Peki atalarımız bizim yaşadığımız olayları önceden biliyorlar mıydı? Cevabı çok basit. Hayır… Onların yaptığı tek şey yaşayabileceğimiz her olayın ardından bize öğüt verici birkaç anı bırakmaktı. Hal böyle olunca ortaya birbiriyle çelişen olayların doğurduğu birbiriyle çelişen atasözleri ortaya çıkmış. İşte böylece her olaya uydurabileceğimiz bir atasözü bulabiliyoruz. Eee hakikaten atalarımız işlerini biliyorlarmış… İşte size birkaç tane örnek…
Damlaya damlaya göl olur. / Taşıma suyla değirmen dönmez.İyi insan lafın üstüne gelir. / İti an çomağı hazırla…
Bir elin nesi var iki elin sesi var. / Nerde çokluk orda …luk.
Fazla mal göz çıkarmaz. / Azıcık aşım ağrısız başım…
Kervan yolda düzelir. / Balık baştan kokar.
Söz gümüşse,sükut altındır. / Sükut ikrardan gelir.
Harama uçkur çözülmez. / Güzele bakmak sevaptır.
İki gönül bir olunca samanlık seyran olur. / İki çıplak bir hamama yakışır.
Bülbülün çektiği dili belası… / Bilmemek ayıp değil öğrenmemek (sormamak) ayıp.
Eşeğe altın semer vursan, eşek yine eşektir. / Ye kürküm ye…
Eğri otur doğru konuş… / Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar.
Düşenin dostu olmaz. / Dost kara günde belli olur.
Ava giden avlanır. / Atın ölümü arpadan olsun.
Erken kalkan yol alır. / Acele işe şeytan karışır.
Birlikten kuvvet doğar. / Körler, sağırlar; birbirlerini ağırlar.
Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır. / Lafla peynir gemisi yürümez.
Gün ola harman ola… / Perşembenin gelişi çarşambadan bellidir.
Ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol. / Hocanın dediğini yap, yaptığını yapma.
İyilik yap denize at. / Merhametten maraz doğar.
Zararın neresinden dönülse kardır. / Gelen gideni aratır.
Yüzü güzel olanın huyu da güzel olur. / Yüzü güzel olanı değil huyu güzel olanı sev.
Akıl akıldan üstündür. / Aklın yolu birdir.
El elden üstündür. / Alet işler el övünür.
Acı patlıcanı kırağı çalmaz. / Kurunun yanında yaş da yanar.
Zorla güzellik olmaz. / Zora dağlar dayanmaz.
Öfke baldan tatlıdır. / Öfke ile kalkan zararla oturur.
İşleyen demir ışıldar. / İnsan yedisinde neyse yetmişinde de odur.
Fazla mal göz çıkarmaz. / Azı karar çoğu zarar.
İnsanın kıymetini insan bilir. / İnsanoğlu çiğ süt emmiş.
Anasına bak kızını al, kenarına bak bezini al. / Beş parmağın beşi birbirine benzemez.
Olmaz olmaz deme… / İş olacağına varır.
Eski dost düşman olmaz. / Güvenme dostuna saman doldurur postuna..
Harama el uzatılmaz. / Üzümü ye bağını sorma…
Teşekkür Esin.
9 Mart 2007 Cuma
Geçmişin izi..
Eski dosttur belki seni geçmişe bir kez götürüp getiren. Nedendir acaba insanın eskiden tanıdığı ve uzun zaman görmediği biriyle gözünde canlanan geçmiş? Çok mu hızla geçmekte yıllar? Belkide biz çok hızlıyız. Bilmiyorum ama insan eskiden yaptıklarını düşündüğünde sanki daha da bir masumlaşıyor. Yitirilen kayıp bir zaman, biten umutlar veya gerçekleşen umutlar... Zamanda yolculuk olsa ilk bileti nereye alırdınız? İlkokulun o ilk mahsun gününe, ilk sevginizi paylaştığınız ana yada çok isteyip kazandığınızı duyduğunuz sınav sonucunuzun haberini aldığınız zamana gitsek acaba nasıl olurdu halimiz? Şu an durduğunuz yerden, o ilk ana kadar geçen süre... Dostlarınız, yanınızda olanlar, olmayanlar, yaptıklarınız, yapmadıklarınız, keşkeleriniz, iyikileriniz, kıyafetleriniz, saçınız, umutlarınız, geceleriniz, bisikletiniz, oyuncak arabanız, ilk sınavınız, ilk bütünlemeniz... Ne kadar çok şey varmış diye düşeneduralım, bir o kadar da şey olacak hayatımızda. Tabi eğer nasipse.
"Bugün, aslında dünün yarını; yarının dünüdür". Herşey bugünde gizli.. Belki de işin gizemini bulmamız için bize hergün birgün veriliyor, ama bir türlü bulamayıp, yeniden diğer güne başlıyor gibiyiz. Bu zaman diliminde yaşananlar daha sonra karşımıza, geçmiş diye çıkıyor. O sırada akılda kalacak şeylerede geçmişin izi deniliyor. İz bırakmazsa eğer o gün pekte bir önemi yok ileride. Hayatınızda derin, umut dolu, gülümseyerek hatırınızda kalacak izlerin olması dileğimle...
27 Şubat 2007 Salı
ÜÇ TÜRLÜ SEVGİ VARDIR..(3)
Peki o zaman, gerçek sevgi, güvenilecek sevgi ne?
Ve işte sevgilerin en gerçeği:"Rağmen"Bir koşula bağlı olmadığı için ve karşılığında bir şey beklenmediği için? Eğer türü sevgiden farklı bu. Sevilen kişinin çekici bir niteliğine dayanıp böyle bir şeyin varlığını esas olarak almadığı için Çünkü türü sevgi de değil. Bu üçüncü tür sevgide, insan Bir şey olduğu için değil, Bir şey olmasına rağmen sevilir. Güzelliğe bakar mısınız? Rağmen sevgi. Esmeralda, Quasimodo'yu dünyanın en çirkin, en korkunç kamburu olmasına Rağmen sever. Asil, yakışıklı, zengin delikanlı da Esmeralda'ya çingene olmasına rağmen tapar. Kişi dünyanın en çirkin, en zavallı, en sefil insanı olabilir. Bunlara rağmen sevilebilir. Tabii bu sevgiyle karşılanması şartı ile. Burada insanın, iyi, çekici ya da zengin konum edinerek sevgiyi kazanması gerekmiyor. Kusurlarına, cahilliğine, kötü huylarına ya da kötü geçmişine rağmen olduğu gibi, o haliyle sevilebiliyor. Bütünüyle çok değersiz biri gibi görünebiliyor ama en değerli gibi sevilebiliyor. Japon yazar yüreklerin en çok susadığı sevgi budur diyor. Farkında olsanız da, olmasanız da, bu tür sevgi sizin için yiyecek, içecek, giysi, ev, aile, zenginlik, başarı ya da ünden daha önemlidir. Bunun böyle olduğundan nasıl emin olursunuz? Haklı olduğunu kanıtlamak için sizi bir teste davet ediyor. Şu soruma cevap verin diyor. Kalbinizin derinliklerinde, dünyada kimsenin size aldırmadığını ve hiç kimsenin sizi sevmediğini düşünseydiniz, yiyecek, elbise, ev, aile, zenginlik, başarı ve üne olan ilginizi yitirmez miydiniz? Kendi kendinize yaşamamın ne yararı var diye sormaz miydiniz? Devam ediyor Toyotome: Şu anda en sevdiğiniz kişinin sizi sadece kendi çıkarı için sevdiğini anladığınızı bir düşünün. Dünya birden bire başınızın üstüne çökmez miydi. O an yaşam size anlamsız gelmez miydi? Diyelim sıradan bir yaşamınız var. Günlük yaşıyorsunuz. Günün birinde gerçek, derin ve doyurucu bir sevgi bulacağınızdan umudunuz olmasa, kalan hayatinizi nasıl yaşardınız? diye soruyor ve yanıtlıyor: Öyleleri ya iyice umutsuzluğa kapılıp intihar ediyorlar ya da iyice dağıtıp yaşayan ölü haline geliyorlar. Toyotome, hem de nasıl iddialı savunuyor Rağmen sevgiyi. Bugün yaşamınızı sürdürebilmenizin nedeni Rağmen türü sevgiyi şu anda yaşamanız ya da bir gün bu sevgiyi bulacağınıza inancınızdır. Son sözlerinde biraz umutsuz, Toyotome. Bugün yaşadığımız toplumda herkesi doyuracak bu sevgiyi bulmak zor. Çünkü herkesin sevgiye ihtiyacı var. Kimsede başkasına verecek fazlası yok? diye açıklıyor. Anlatıyor: Yakınımızda olan birinin bu sevgiyi bize vermesini bekleriz. Ama o da aynı şeyi başkasından beklemektedir. Peki bu dünyada sevgi ne kadar var. Yazara göre, açlığımızı biraz bastıracak kadar. Ve de yemek öncesi tadımlık gelen iştah açıcılar gibi. Bu minnacık tadım, bizi daha müthiş bir sevgi açlığına tahrik ve teşvik ediyor. Bu minnacık tadım sevgiye ne kadar muhtaç olduğumuzu anlatıyor. Büyük bir hırsla ana yemeğin gelmesini ve bizi doyurmasını bekliyoruz. Hani nerede? Hepsi o. Ve asıl çarpıcı cümle en sonda.
DÜNYADAKİ EN BÜYÜK KITLIK, RAĞMEN TÜRÜ SEVGİNİN YETERİNCE OLMAYIŞIDIR. İYİ DÜŞÜNÜN..........(Son)
26 Şubat 2007 Pazartesi
ÜÇ TÜRLÜ SEVGİ VARDIR...(2)
"Çünkü" türü sevgiToyotome bu tür sevgiyi şöyle tarif ediyor: Bu tür sevgide kişi bir şey olduğu, bir şeye sahip olduğu ya da bir şey yaptığı için sevilir. Başka birinin onu sevmesi, sahip olduğu bir niteliğe ya da koşula bağlıdır. Örnek mi? Seni seviyorum. Çünkü çok güzelsin (Yakışıklısın). Seni seviyorum. Çünkü o kadar popüler, o kadar zengin, o kadar ünlüsün ki. Seni seviyorum. Çünkü bana o kadar güven veriyorsun. Seni seviyorum. Çünkü beni üstü açık arabanla, o kadar romantik yerlere götürüyorsun ki. Yazar, Çünkü türü sevginin Eğer türü sevgiye tercih edileceğini anlatıyor. Eğer türü sevgi bir beklenti koşuluna bağlı olduğundan büyük ve ağır bir yük haline gelebilir. Oysa zaten sahip olduğumuz bir nitelik yüzünden sevilmemiz hoş bir şeydir egomuzu okşar. Bu tür olduğumuz gibi sevilmektir. İnsanlar oldukları gibi sevilmeyi tercih ederler. Bu tür sevgi onlara yük getirmediği için rahatlatıcıdır. Ama derin düşünürseniz, bu türün Eğer türünden temelde pek farklı olmadığını görürsünüz. Kaldı ki bu tür sevgi de, yükler getirir insana. İnsanlar hep daha çok insan tarafından sevilmek isterler. Hayranlarına yenilerini eklemek için çabalarlar. Sevilecek niteliklere onlardan biraz daha fazla sahip biri ortaya çıktığı zaman, sevenlerinin, artık ötekini sevmeye başlayacağından korkarlar. Böylece yaşama sonsuz sevgi kazanma gayretkeşliği ve rekabet girer. Ailenin en küçük kızı yeni doğan bebeğe içerler. Sınıfının en güzel kızı, yeni gelen kıza içerler. Üstü açık BMW'si ile hava atan delikanlı, Ferrari ile gelene içerler. Evli kadın kocasının genç ve güzel sekreterine içerler. O zaman bu tür sevgide güven duygusu bulunabilir mi diye soruyor Toyotome. Çünkü türü sevgi de, gerçek ve sağlam sevgi olamaz diyor. Bu tür sevginin güven duygusu vermeyişinin iki ayrı nedeni daha var. Birincisi; acaba bizi seven kişinin düşündüğü kişi miyiz korkusu. Tüm insanların iki yani vardır. Biri dışa gösterdikleri öteki yalnızca kendilerinin bildiği. İnsanlar sandıkları kişi olmadığımızı anlar ve bizi terk ederlerse korkusu buradan doğar. İkincisi de ya günün birinde değişirsem ve insanlar beni sevmez olurlarsa endişesidir. Japonya'da bir temizleyicide çalışan dünya güzeli kızın yüzü patlayan kazanla parçalanmış. Yüzü fena halde çirkinleşince, nişanlısı nişana bozup onu terk etmiş. Daha acısı ayni kentte oturan anne ve babası, hastaneye ziyarete bile gelmemişler, artık çirkin olan kızlarını. Sahip olduğu sevgi, sahip olduğu güzellik temeli üstüne kurulmuş olduğundan bir günde ölmüş. Güzellik kalmayınca sevgi de kalmamış. Kız birkaç ay sonra kahrından ölmüş... Japon yazar toplumlardaki sevgilerin çoğu "Çünkü" türündendir ve bu tür sevgi, kalıcılığı konusunda insanı hep kuşkuya düşürür diyor. (Gerçek sevgiyle devam edecek...)
24 Şubat 2007 Cumartesi
ÜÇ TÜRLÜ SEVGİ VARDIR.... (1)
Masumi Toyotome diye bir Japon yazmış bu yazıyı. Dünyada sevilmek istemeyen kişi yok gibidir diye başlıyor. Ama sevgi nedir, nerede bulunur, biliyor muyuz diye soruyor. Sonra anlatmaya başlıyor: Sevgi üç türlüdür. Birincinin adı "Eğer" türü sevgi. Belli beklentileri karşılarsak bize verilecek sevgiye bu adı takmış yazar. Örnekler veriyor: eğer iyi olursan baban, annen seni sever. Eğer başarılı ve önemli kişi olursan, seni severim. Eğer eş olarak benim beklentilerimi karşılarsan seni severim. Bir şarta bağlı sevgiToyotome en çok rastlanan sevgi türü budur diyor. Karşılık bekleyen sevgi. Sevenini, istediği bir şeyin sağlanması karşılığı olarak vaat edilen bir sevgi türüdür bu diyor yazar. Nedeni ve şekli bakımından bencildir. Amacı sevgi karşılığı bir şey kazanmaktır. Yazara göre evliliklerin pek çoğu "Eğer" türü sevgi üzerine kurulduğu için çabuk yıkılıyor. Gençler birbirlerinin o anki gerçek hallerine değil, hayallerindeki abartılmış romantik görüntüsüne aşık oluyor ve beklentilere giriyorlar. Beklentiler gerçekleşmediğinde, düş kırıklıkları başlıyor. Sevgi nefrete dönüşüyor. En saf olması gereken anne baba sevgisinde bile "Eğer" türüne rastlanıyor. Yazar bir örnek veriyor. Bir genç Tokyo Üniversitesi giriş sınavlarını kazanarak babasını mutlu etmek için çok çalışıyor. Okul dışında hazırlama kurslarına da gidiyor. Ama başarılı olamıyor. Babasının yüzüne bakacak hali yok. Üzüntüsünü hafifletmek için bir haftalığına Hakone kaplıcalarına gidiyor. Eve döndüğünde babası öfkeyle sınavları kazanamadın. Bir de utanmadan Hakone'ye gittin? diye bağırıyor. Delikanlı "Ama baba vaktiyle sende bir ara kendini iyi hissetmediğinde Hakone kaplıcalarına gittiğini anlatmıştın diyor. Baba daha çok kızarak delikanlıyı tokatlıyor. Çocuk da intihar ediyor. Gazeteler intiharın anlık bir sinir krizi sonucu olduğunu söylediler, yanılıyorlardı diyor yazar. Delikanlı babasının kendisine olan sevgisinin yüksek düzeydeki beklentilerine bağlı olduğunu anlamıştı. İnsanlar "Eğer" türü sevginin üstünde bir sevgi arayışı içindeler aslında. Bu sevginin varlığını ve nerede aranması gerektiğini bilmek bu genç adamın yaptığı gibi yaşamı sürdürmekle ondan vazgeçmek arasında bir tercih yapmakla karşı karşıya kaldığımızda önemli rol oynayabilir diyor Masumi Toyotome. İlginç değil mi? (Devam edecek)
22 Şubat 2007 Perşembe
BİM'de eski sevgiliyi görmek
Bim'e dogru yola çiktim. zaten iki adim ötesi bim. annemin terliklerini giyip çikayim lan dedim, kim iki saat simdi bagcik baglayacak. ama olgun bir erkek insanda egreti duran seylerin basinda anne terligi geliyormus canlar, ben bunu anladim.bim her zamanki gibi sakindi. klima çalisiyor ama sogutmuyordu. nasil bir klima lan bu diyerek incelemeye basladim. ama görevli beni balici sandi, çünkü ayaklarimda da acayip terlikler altimda çamasir suyu siçrayip da rengi atmis bir pijamayla pek de güzel bir gaspçi havasi veriyordum."abi bu klima üflemiyor galiba" dedim. ama cevap vermedi, isine döndü.tam arkami dönüp gidecekken tanidik bir ses duydum. pek bir tanidik. sanki bir zamanlar kulagima "askim" ,"seni seviyorum" diyen bir ses. Yavasça arkami döndüm. Evet, eski sevgilimdi bu. bir zamanlar sevdigim kadindi. bir zamanlar elele tutusarak mal gibi gezdigimiz kadin. simdi nisanlisiyla bim'e gelmis alisveris yapiyordu. bir zamanlar asik oldugum kadindi bu.evet bir zamanlar ugruna canimi verebilecegim kadindi bu.ben saskinliktan elimdekileri yere düsürünce bunlar birden irkildi ve hemen arkasini döndü. ben, beni görmesinler diye hizlica asagiya egildim ama kahretsin bim'de raf diye bir sey yok ki. tansas olsa arkadaki adam seni göremez ama raf yerine kolilerde ürün sergileyen bim sayesinde saklanamadim.peki size sorarim. siz arkanizi döndügünüzde, devekusu gibi saklandigini sanan ama ayaginda ufak numara anne terlikleriyle siçar gibi çömelmis ve çatali gözüken bir adam görseniz ne yaparsaniz? iste onlar da öyle yaptilar. bastilar kahkahayi. yavas ve gurur yikilmisça ayaga kalktim.gözlerine baktim. bana bakti, mahzun bir bakis görmek isterdim ama alay ediyordu resmen. ayaklarima bakiyordu. anne terligi giymis, parmaklari ucundan çikmis bir ayak. buydum iste. sen bu adamla bir zamanlar çikmistin. simdiki sevgilin çok iyi giyinmis ama bir bak bakayim ona.bim'de bu siklik? sence de biraz samimiyetsiz degil mi? ben en azindan yakisiyorum buraya. içimden geldigi gibiyim.böyle düsündüm ama sonra bosver dedim. adam kapmis kizi, ben de lavuk gibi pijamayla terlikle geziyorum. kim naapsin lan beni. "nasilsin görüsmeyeli?" dedim. "iyiyim" dedi. "ne güzel" dedim. "hihi" dedi.gittikçe gerginlesiyordu ortam. yeni sevgilisi killandi mi acaba diye baktimama "nasil olsa bu lavuktan bir zarar gelmez" düsüncesi hasil oldugundan zerre umrunda degildim herifin. adam en ucuz kangal sucugu seçmekle mesguldu."niye böyle olduk biz?" der gibi baktim. "ne diyorsun?" der gibi bakti bana. "niye böyle olduk diyorum?" der gibi tekrar baktim. "ne diyorsun anlamiyorum" der gibi tekrar bakti bana. "neyse bosver" der gibi baktim. bosverdi alisverise devam etti. bir güle güle demeden.gözyaslarimi saklayarak elimden düsürdüklerimi aldim ve kasaya gittim. bir de peçete aldim, gözyaslarimi silmek için. kasadaki görevli yine baliciymisim gibi bakti bana, "paran var mi" der gibi bakti bana, bana bakmasin artik kimse. al lan parani der gibi uzattim, para üstü beklemeden çiktim ama sonra hemen geri dönüp sahsiyetsizce aldim paranin üstünü. tam çikacakken fis almayi unuttugum aklima geldi. dönüp onu da aldim. kahretsin bir romantizm de yasayamadik be.eve giderken serkan geldi yavasça yanima. tek dostum, yoldasim, üzgün oldugumu anlayabilen tek insan."abi bir sey diycem. pijamanin arkasinda delik var, baya bir büyük"o günden beri evdeyim. bim'e de kapiciyi yolluyorum.ALINTIDIR...
21 Şubat 2007 Çarşamba
Güldürmek mi, ağlatmak mı?
İnsanlar vardır hayatta bir şeylerden şikayet eden, memnun olmayan. Sürekli elindekilerin değerinden habersiz, veryansın eden bir başka dünya kurabilmek adına. Kim bilir belki çocukluk yılları etkilidir, bu garip isteklerin ilk oluşumuna sebep. Her şeyin herkes için aynı olmasının imkansız olduğu bu sahnede, belki de sahneye renk, ışık olan budur. Boşluklar dolar belki o tavırlarla... Kimseden memnun olmayan, sürekli onlar için bir şeyler yapılması şart olan insanlardan bahsediyorum. Nedendir bu tavırlar. Belki de anlam verilemeyen hayvanlarda olduğu düşünülen içgüdüler nasıl açıklanamıyorsa, insanlarda da bu açıklanamıyordur. Sürekli almak ama hiç vermeden. "Peki her şey karşılıklı mı olmalı?" diye bir soru sorulduğunu duyar gibiyim. Kim ne derse desin, ben iddia ediyorum ki hayatta karşılıksız verilen yoktur; vardır ama çok azdır. Beklide bu karşılık mantığı, insanı memnun etmeyen.
Güldürmek ve ağlatmak... İki farklı terim ama birbirinin olmazsa olmazı. Yani biri varsa diğeri de akla gelebilir hemen. Tiyatro sembolüdür birde ağlayan surat ile gülen surat. İşi odur tiyatronun, ağlatmak yada güldürmek. Seyirci ikisi için gelir o koltuklara. Bir karşılık vardır bu ilişkide yani. Hayatın içinde oluşan tiyatroda oynamakta bizlere düşer. Dur durak bilmeden devam eder sahne... Ta ki en son perde kapanana kadar. Ya güldürmeliyiz yada ağlatmalı ki bizimle beraber olan çevremiz, bizlerden bir şey elde edebilsinler. Bu da bir çeşit karşılık mevzuu olabilir ama hayatında gerçeğidir aynı zamanda. Kimi zaman ağlatmalıyız ki, dost olduğumuz bilinsin, kimi zaman güldürmeliyiz ki neşeli olduğumuz bilinsin… Bir garip çelişki sanırım yazılanlar. Ama varlığımızı oluşturan temel çelişkilerden. Almak, vermek; güldürmek, ağlatmak… Hangisi doğru acaba? Ne kadar verilip, ne kadar alınmalı yada ne kadar güldürmeli? Sahne bizim için son bulduğu, perde kapandığı zaman acaba, alkış seslerini mi duyarız yada hıçkırıkların arasında ki ağlama seslerini mi? Ama diğer bir tarafta acaba o son perdeye gelen olur mu?
Güldürmek ve ağlatmak... İki farklı terim ama birbirinin olmazsa olmazı. Yani biri varsa diğeri de akla gelebilir hemen. Tiyatro sembolüdür birde ağlayan surat ile gülen surat. İşi odur tiyatronun, ağlatmak yada güldürmek. Seyirci ikisi için gelir o koltuklara. Bir karşılık vardır bu ilişkide yani. Hayatın içinde oluşan tiyatroda oynamakta bizlere düşer. Dur durak bilmeden devam eder sahne... Ta ki en son perde kapanana kadar. Ya güldürmeliyiz yada ağlatmalı ki bizimle beraber olan çevremiz, bizlerden bir şey elde edebilsinler. Bu da bir çeşit karşılık mevzuu olabilir ama hayatında gerçeğidir aynı zamanda. Kimi zaman ağlatmalıyız ki, dost olduğumuz bilinsin, kimi zaman güldürmeliyiz ki neşeli olduğumuz bilinsin… Bir garip çelişki sanırım yazılanlar. Ama varlığımızı oluşturan temel çelişkilerden. Almak, vermek; güldürmek, ağlatmak… Hangisi doğru acaba? Ne kadar verilip, ne kadar alınmalı yada ne kadar güldürmeli? Sahne bizim için son bulduğu, perde kapandığı zaman acaba, alkış seslerini mi duyarız yada hıçkırıkların arasında ki ağlama seslerini mi? Ama diğer bir tarafta acaba o son perdeye gelen olur mu?
19 Şubat 2007 Pazartesi
Renklerin farkı
Hayatta ki renklerin farkını anlamak ne kadar garip duygudur. Bunun aslında ne gereği var ki diyebilirsiniz. Mavi, sarı, yeşil... Farkı ne olabilir ki? Aslında farklı olduğunu anladığım an bugün bir arkadaşımla yaptığımız "Renk Körlüğü Testi" ' nin onu açısından olumsuz geçtiğini görene kadar dı... Garip birşey bir insanın gördüğünü bir başkasının göremediğini bilmek. Ayrıca, Dünyada milyonlarca renk körü olduğunu, fakat bunlarının çoğunun bu olaydan bi haber olduğunu biliyor muydunuz? İşte size test imkanı www.cihannet.com/cnet/yasam/saglik/renktest/test1.htm bakalım sizler ne durumdasınız? Sağlıklı ve mutlu birgün dileğimle, hoşçakalın.
17 Şubat 2007 Cumartesi
Seninle..
Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun? Elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek. Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?''Seni seviyorum'' sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek. Seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun? Aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. Ve buradayken bile seni çılgınca özlemek... Seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun? Seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. Senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak. Seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun? Tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... Elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. Elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... Aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek. Seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun? Sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... Okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak. Seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime. Seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun? Nereden bileceksin? Sen benimle hiç olmadın ki. Olsaydın avuçlarım terlemezdi... Isırmazdım dilimin ucunu... Özlemezdim seni yanımdayken.Kıskanmazdım. Korkmazdım yollarda yürümekten. Islanmazdım yağmurlarda... Yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım. Korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... Ve her kulaçta haykırırdım seni.. Ama sen hiç benimle olmadın ki... YA AKLIN BAŞKA YERLERDEYDİ YA YÜREĞİN.. Can YÜCEL (Sevildiğinden bihaber sevilene..)
15 Şubat 2007 Perşembe
Dillerin çözümü
İnternetin hayatımıza girmesinden itibaren, kalkan sınırlar sayesinde istenilen coğrafyaya gidilebilen bir serüven başladı hayatımızda. İnsanlar artık evlerinin çatılarına kadar inebilen, uydu haritalarının içinde yaşayabiliyorlar. Fakat en büyük sorun dillerin çeşitliliği olmuştu ki artık yavaş yavaş onunda çözümünü bulmaya başladır. İşte size bir örnek, http://babelfish.altavista.com/translate.dyn burada bir çok dil, ingilizceye çevirilebiliyor, hatta web sayfasını bile bir kaç dakika içinde çevirme başarısı var. Diyelim ki ingilizce bilmiyorsunuz.Sorun değil işte bu da bizim için çeviri yapan bir site, www.hemencevir.com aslında bir bilgisayar ortamında çeviri yapılıyor, sözlükten bulup cümle oluşturmaya çalışılmış ama ne anlatmak istediğini az çok anlayabilirsiniz. Biraz da sayfayı sürekli yenilemek gerekiyor ama eninde sonunda çeviriyi yapıyor merak etmeyin. Hadi bakalım bakın dil sorunun da çözmüş olduk..
Başlarken...
Bugün, 15.02.2007 Perşembe, yani geçmişteki hayatımızın son, geri kalan hayatımız için ise ilk gün.. Yani şu demek, hem son hem ilk... Umarım sizlerin hayatıda en güzel sonlardan ve ilklerden oluşur... Blog için ilk gün. Umarım zevkli ve hayatın içinden ilginç yazılarla vakit geçirebilirsiniz... Sizlerden de yardım almadan olmaz tabi bu işler. Onun için şimdiden emeği geçenler için, o emeğe bir göz atıp okuyanlar için kocaman bir teşekkür... Sevgiyle ve sağlıcakla kalın...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)